© Det Norske Samlaget 2018

www.samlaget.no

Omslagsillustrasjon: John S. Jamtli

Omslagsdesign: Torill Stranger

Epub-konverting: Napp A/S

ISBN 978-82-521-9501-9

Boka er utgitt med støtte frå

Leser søker bok

Om denne boka

Tvillingar med uvanlege evner.

Eg kan sjå ting andre ikkje ser.

Eg kan høyre lydar andre aldri høyrer.

Eg kan sanse skuggane som glir i bakgrunnen.

Tvillingane Simon og Katrin kan sanse og fornemme meir enn andre. Særleg hos Simon er Evna sterk. Ein dag kjem ein ukjend mann til dei med eit oppdrag: Han treng hjelp til å finne dotter si, som forsvann for over tretti år sidan. Simon og Katrin må gå inn i sprekkar av tid og rom - og inn i Bekkedalen.

Boka er del av GRØSS OG GRU - ein ny grøssarserie for ungdom, utvikla i samarbeid med Leser søker bok.

Lars Mæhle

Død eller levande

Roman

Oslo 2018

1

I kveld spelar tyskaren piano.

Det er første gong på fleire år.

Eg hadde nesten gløymt han.

Men no.

Tonar stig sakte opp frå Bekkedalen.

Den same melodien som før.

Ein roleg, sørgmodig song.

Katrin pustar roleg i underkøya.

Eg ligg med auge vidopne i overkøya.

Pianotonane trenger heilt inn under dyna.

Det er så nifst.

For eg veit det godt:

Pianospelinga er eit varsel.

Tyskaren vil åtvare om noko.

Han er eit gjenferd.

Han går igjen nede i Bekkedalen.

Han driv kvilelaust rundt i ruinane etter tyskarbrakka.

Men han er ikkje vond.

Det veit eg betre enn alle.

For eg har Evna.

Eg kan sjå ting andre ikkje ser.

Eg kan høyre lydar andre aldri høyrer.

Eg kan sanse skuggane som glir i bakgrunnen.

Eg kan kjenne frosten og sorga i sjelene

til alle halvdøde og fortapte.

Dei som oppheld seg i Limbo

og verken er døde eller levande.

Fortid, framtid og notid.

Alt dette kan eg ane.

Og meir til.

Dei seier at Evna er ei gåve.

Dei skjøner ingenting.

Evna er ei forbanning.

Men eg er ikkje redd tyskaren.

Eg veit ikkje kvifor han er halvdød.

Men han er ein hjelpar.

Han spelar piano når noko truar.

Slik som no.

Denne frostnatta i november.

Eg lyttar med øyra på stilkar

og myser ut av vindauget.

Dei høge fjella reiser seg

ein stad langt bak i mørket.

– Er tyskaren der, Simon?

spør Katrin med eitt.

Eg skvett,

kastar eit blikk over sengekanten,

ned mot tvillingsøster mi.

– Han har vore der lenge, kviskrar eg.

Eg prøver å finne blikket hennar i mørket,

om eg kan merke kva ho trur.

For Katrin har òg ein flik av Evna.

Ho kan sanse,

men ikkje så mykje som eg.

Men éin ting veit vi begge:

Tyskaren har oppdaga noko.

Noko på den andre sida.

I Limbo.

Noko som har skremt

sjølv eit gammalt gjenferd som han.